கல்வாரி அன்பை

பல்லவி

கல்வாரி அன்பை எண்ணிடும் வேளை

கண்கள் கலங்கிடுதே

கர்த்தா உம் பாடுகள் இப்போதும் நினைத்தால்

நெஞ்சம் நெகிழ்கின்றதே.

1

கெத்சமனே பூங்காவினில்

கதறி அழும் ஓசை

எத்திசையும் தொனிக்கின்றதே

எங்கள் மனம் திகைக்கின்றதே

கண்கள் கலங்கிடுதே

— கல்வாரி

2

சிலுவையில் மாட்டி வதைத்தனரோ

உம்மை செந்நிறம் ஆக்கினரோ

அப்போதும் அவர்காய் வேண்டினீரோ

அன்போடு அவர்களை கண்டீர் அன்றோ

அப்பா உம் அன்பு பெரிதே.

— கல்வாரி

3

எம்மையும் உம்மைப்போல் மாற்றிடவே

உம் ஜீவன் தந்தீர் அன்றோ

எங்களை தரைமட்டும் தாழ்த்துகிறோம்

தந்து விட்டோம் உந்தன் கரங்களிலே

ஏற்று என்றும் நடத்தும்.

— கல்வாரி