ஆனந்தமே பரமானந்தமே

பல்லவி

ஆனந்தமே பரமானந்தமே – இயேசு

அண்ணலை அண்டினோர்க் கானந்தமே.

1

இந்தப் புவி ஒரு சொந்தம் அல்ல என்று

இயேசு என் நேசர் மொழிந்தனரே

இக்கட்டு துன்பமும் இயேசுவின் தொண்டர்க்கு

இங்கேயே பங்காய்க் கிடைத்திடினும்.

2

கர்த்தாவே நீர் எந்தன் காருண்யக் கோட்டையே

காரணமின்றிக் கலங்கேனே யான்

விசுவாசப் பேழையில் மேலோகம் வந்திட

மேவியே சுக்கான் பிடித்திடுமே.

3

என்னுள்ளமே உன்னில் சஞ்சலம் ஏன் வீணாய்?

கண்ணீரின் பள்ளத்தாக்கல்லோ இது?

சீயோன் நகரத்தில் சீக்கிரம் சென்று நாம்

ஜெயகீதம் பாடி மகிழ்ந்திடலாம்.

4

கூடாரவாசிகளாகும் நமக்கிங்கு

வீடென்றும் நாடென்றும் சொல்லலாமோ?

கைவேலையல்லாத வீடொன்றை மேலே தான்

செய்வேன் எனச் சொல்லிப் போகலையோ?

5

துன்பங்கள் தொல்லை இடுக்கண் இடர் இவை

தொண்டர் எமை அண்டி வந்திடினும்

சொல்லி முடியாத ஆறுதல் கிருபையை

துன்பத்தினூடே அனுப்பிடுவார்.

6

இயேசுவே சீக்கிரம் இத்தரை வாருமேன்

ஏழை வெகுவாய்க் கலங்குறேனே

என் நேசர் தன்முக ஜோதியே அல்லாமல்

இன்பந்தரும் பொருள் ஏதுமில்லை.