வினை சூழா திந்த இரவினில் காத்தாள்

வினை சூழா திந்த இரவினில் காத்தாள்,

விமலா, கிறிஸ்து நாதா.

கனகாபி ஷேகனே, அவனியர்க் கொளிர், பிர

காசனே, பவ நாசனே, ஸ்வாமி! — வினை

1. சென்ற பகல் முழுதும் என்னைக் கண் பார்த்தாய்;

செய் கருமங்களில் கருணைகள் பூத்தாய்;

பொன்றா தாத்ம சரீரம் பிழைக்க ஊண் பார்த்தாய்;

பொல்லாப் பேயின் மோசம் நின்றெனைக் காத்தாய். — வினை

2. சூரியன் அஸ்தமித் தோடிச் சென்றானே;

ஜோதி நட்சத்திரம் எழுந்தன வானே;

சேரும் விலங்கு பட்சி உறைபதி தானே

சென்றன; அடியேனும் பள்ளி கொள்வேனே. — வினை

3. ஜீவன் தந்தெனை மீட்டோய் சிறியேன் உன் சொந்தம்;

ஜெகத் தின்பங்கள் விழைந்து சேர்தல் நிர்ப்பந்தம்;

பாவியேன் தொழுதேன் நின் பாதார விந்தம்;

பட்சம் வைத்தாள்வையேல், அதுவே ஆனந்தம். — வினை

4. இன்றைப் பொழுதில் நான் செய் பாவங்கள் தீராய்;

இடர்கள் துன்பங்கள் நீங்க என்னைக் கை சேராய்;

உன்றன் அடிமைக் கென்றும் உவந்தருள் கூராய்;

உயிரை எடுப்பையேல், உன் முத்தி தாராய். — வினை