வேதமே என்ன சொல்லுவேன்

வேதமே என்ன சொல்லுவேன்?

பல்லவி

வேதமே, என்ன சொல்லுவேன்?-நின் மாட்சியை.

அனுபல்லவி

சேத மிலாது நன்னாதர் தம் அருள் திருப்

பாதமுறும் நெறி யோது மொரே சத்ய. – வேத

சரணங்கள்

1. கண்முன் நீ எழுந்தானால் கரையிலா ஞானம்;

காந்தி நற்பனி மழை கசிந்திடும் வானம்;

புண் மனமுடை யோர்க்குப் புகழருந் தானம்;

புசித்திடக் கசித்திட ருசித்திடும் பானம். – வேத

2. சிறியவர் பெரியவர் செல்வர்கள் வலியார்

தீரர்கள் வீரர்கள் சீரியர் எளியார்

அறிஞர்கள் அல்லவர் ஆடவர் மெலியார்

அனைவரும் அருந்திட அருந்திடச் சலியார். – வேத

3. கனபல மருளுவாய், தினந்தினங் காலை

களைப்பினைப் போக்குவாய், களைப்புறு மாலை

தினமென திதயமே திருத்தலுன் வேலை,

செப்பருங் கனிதருங் கற்பகச் சோலை. – வேத

4. அகமுறு மானைகள்[1] விழுந்து தள்ளாடும்;

அருள்நதி ஆடுகள் நடந்துனி லோடும்;

தகவுனின் கரைகளில் குருவிகள் கூடும்;

தருக்கள் செழித்திருக்கும் தாசர்கள் நாடும். – வேத

5. பொன் அபரஞ்சியிலும்[2] உன் விலை பெரிதே!

பூவுலகினிலுனக் குவமைக ளரிதே;

நின்னை யசட்டை செய்வோர் நிலைமிக வறிதே!

நின்படிப் பறியாதோர் கல்விமா சிறிதே! – வேத

6. இருபுறங் கருக்குவாள் தனிலும் நீ கூரே!

இகபரம் ரண்டிற்கும் உன்வழி நேரே!

கிருபை எத்தனமுனக் கேற்ற நற்பேரே!

கிறிஸ்துவின் அருள்தனை எனக்கு நீ வாரே![3] – வேத