வான்பனியே என்னை இப்போ மூடிக்கொள்ளும்
வெண்மேகம் போல என்னை மூடிக்கொள்ளும்
உம் சிறகினாலே என்னை மூடிக்கொள்ளும்
உம் ஆடை என்னை மூடட்டும்
ஹால்லே…லூயா …
மண்ணான என் மேல் மகிமை வந்திறங்கி
மறுரூபமாக செய்யும்
மகிமை பொருந்திய ராஜாவை என் கண்கள்
இப்போது காண செய்யும்
சிதைந்த நிலமையில் உள்ளான தனிமையில்
உம் முன்னே நிற்கின்றேன்
எங்கேயும் தேடியும் உமை காண முடியாமல்
வெறுமையில் தவிக்கின்றேன்
உம் கையை பிடித்து பரிசுத்த ஸ்தலத்தில்
உள்ளே நான் வர வேண்டுமே
உம் மார்பில் சாய்ந்து உம் அன்பில் மகிழ்ந்து
அங்கேயே வாழனுமே