வா பாவி மலைத்து

வா ,பாவி ,மலைத்து நில்லாதே, வா

சரணங்கள்

என்னிடத்தில் ஒரு நன்மையுமில்லையென்

றெண்ணித் திகையாதே ;

உன்னிடத்தில் ஒன்றுமில்லை, அறிவேனே ,

உள்ளபடி வாவேன் – வா

உன்றனுக்காகவே நானேயடி பட்டேன் ,

உன் பாவத்தைச் சுமந்தேன் ;

சிந்திய என் திரு ரத்தத்தால் உன் பாவம்

தீர்த்து விட்டேன் ,பாவி ,வா -வா

கொடிய பாவத்தழலில் விழுந்து

குன்றிப் போனாயோ ?

ஒடுங்கி வருந்தும் பாவிகள் தஞ்சம் நான் ,

ஒன்றுக்கும் அஞ்சாதே ,வா -வா

விலக யாதொரு கதியில்லாதவன்

உலகை நம்பலாமோ ?

சிலுவை பாவிகளடைக்கலமல்லோ

சீக்கிரம் ஓடி வாவேன் .- வா

என்னிடத்தில் வரும் பாவி யெவரையும்

இகழந்து தள்ளேனே ;

மன்னிய மேலோக வாழ்வை அருள்வேனே ,

வாராயோ ,பாவி ? – வா