உதித்ததே பாராய் வெளிச்சந்தான்

பல்லவி

உதித்ததே பாராய் – வெளிச்சந்தான்

உலகத்தின் ஒளியாய்

Verse

அனுபல்லவி

Verse

உதித்ததே உலகினி லோப்பற்ற பேரொளி,

அதிசயப் பிரபையை அற்புதமாய் வீசி

Verse

சரணங்கள்

Verse

1. இதயத்தி லிருண்டு – குளிர் மிகக்

கதித்துமே மருண்டு,

மதிகெட்டு வழி விட்டு மருளுக்குள்ளகப்பட்டு

கதியற்ற பாவிகட்குக் கதிர்விட்டு சுடர் விட்டு – உதி

Verse

2. பரனடி மறந்து – தமக்குள்

உரிமையைத் துறந்து,

மரண இருளில் மயங்கித் திரிவோர்க்கு

அருணோதயம் போலனாதிச் சுடரொளி – உதி

Verse

3. திரிவினை தீர – இயேசையன்

திருப் பாலனாக

மருள கன்றிருள் மாய மன்னன் தாவீ திறை

வரிசையின் வேர், விடிவெள்ளி நட்சத்திரம் – உதி

Verse

4. அகம் பிணி யுடைய ஆத்துமாக்க

ளாரோக்ய மடைய

தகனிக்கு மக்கினி தகதக வென்று தன்

ததியோடு கதிர் வீசியே நீதிச் சூரியன் – உதி

Verse

5. வெளிச்சத்தில் நடப்பா ரிடறியே,

விழுந்துமே போகார்!

வளரும் பக்தி, விசுவாசம், பரிசுத்தம்,

அளவற்ற கிறிஸ்தேசு அண்ணலா மாதித்தன் – உதி