சுத்தபரன் சுத்த ஆவியே

பல்லவி

சுத்தபரன் சுத்த ஆவியே

சுத்தபரன் சுத்த ஆவியே நின்மாமகிமை

சொல்லவரம் எனக்கீவையே.

அனுபல்லவி

மெத்தவும் அசுத்தன் நானே

மேவினேன் நின் பாதந்தானே

உத்தமனம் கெஞ்சுவேனே

உன்னையல்லா லழிவேனே. – சுத்த

சரணங்கள்

1.அடியேன் புத்திபலத்தினால் என் ஆத்மமீட்பர்

அருளைப் பெறவும் போகுமோ?

மிடியுறும் ஏழைச்சிஷ்டி தான் மனந்திரும்பி

விசுவாசங் கொள்ளலாகுமோ?

கடினம் என் மனங்கல்லு

கத்தா ஓர் வார்த்தை சொல்லு

திடசீவன் வரக்கொல்லு

சேவடி நீ சேர்த்துக்கொள்ளு- சுத்த

2.சுவிசேடத்தின் தொனியினால் எனையழைக்கும்

சுகிர்தந்தனை யானறிந்தேன்

உவந்தளிக்கும் வரங்களால் என் இதயத்துக்

கொளிதருவதை யுணர்ந்தேன்.

அவமாகா மெய்விஸ்வாசம்

அதனால் தூய்மை நன்;னேசம்

கவர்ந்துனைத் தொழும்பாசம்

கனிந்தளித்தாய் நல்வாசம்.- சுத்த

3.பூமியெங்கும் உள்ள சபையை வரவழைத்துப்

பொற்புற விணைத்துச் சேர்த்துச்

சாமியொளிதந்து தூய்மை அளித்துயேசு

தற்பரனில் நித்தங்;காத்து

ஷேமகரஞ் செய்யும் நேயா

தின்மையைப் பகைக்குந் தூயா

பாமரர்க்கு நற்சகாயா

பார்த்திபா என்றென்றும் மாயா.- சுத்த

4.நித்தமும் பவம் பொறுக்கிறாய் திருச்சபையில்

நீதிதீர்வை நாளிலேயன்பாய்ச்

செத்த விசுவாசிகளையும் என்னையும் உடல்

ஜீவனோடெழுப்புவாய் இன்பாய்.

நித்திய ஜீவன் தருவாய்

நின்மலன் யேசுவை மெய்யாய்ப்

புத்தியாகவே மனம்வாய்

பற்றினோர்க்கு மா தயவாய்.- சுத்த