சூரியன் அஸ்தமித்திருண்டிடும்

பல்லவி

சூரியன் அஸ்தமித்திருண்டிடும் வேளையில்

சூழ்ந்தனர் பிணியாளிகள்-உனை நெருங்கித்

துயர் தீர வேண்டினரே.

அனுபல்லவி

இன்னேரம் உன்தயை தேடும் இவ்வடியாரின்

இன்னலெல்லாம் ஓட அன்பே உன்னருள் ஈவாய். – சூரி

சரணங்கள்

1. பேயின் அகோரத்வம் உனைக்கண்டு பறந்தது,

நோயும் நிர்ப்பந்தமும் நீ தொட ஒழிந்தன,

வாய்க்கும் சுகானந்தம் உனை நம்பினோர்க்கெல்லாம்,

தாய்க் கருணையுடையோய், இன்றும் உன் தயை கூர்வாய். – சூரி

2. இஷ்டரின் துரோகத்தால் இடர் அடைந்துழல்வோரும்,

துஷ்டர் செய்துன்பத்தால் தயங்கித் தவிப்போரும்,

கஷ்டமெல்லாம் தீர்ந்து களிக்கக் கருணை கூர்வாய்!

அஷ்டதிக்கும் ஆள்வோய், அபயம் அபயம் என்றோம். – சூரி

3. எளியோர் வறுமையில் இன்னருள் ஊற்றுவாய்,

விழிப்போடிரவிற் கண்ணீர் விடுவோரைத் தேற்றுவாய்,

வழி தப்பி அலைவோரை வழி காட்டி ஆற்றுவாய்,

பழி பாவம் துணிவோரைத் தடுத்தாண்டு மாற்றுவாய். – சூரி

4. சருவ சக்தி சதா காலமும் உனதல்லோ?

வருத்த மெல்லாம் ஓடும் வார்த்தை ஒன்று சொல்ல,

உரித்தாய்க் கரத்தினால் உன்னடியாரைத் தொடுவாயே,

கருகுங் கங்குலிலும் யாம் களிப்பாய்ச் சுகிப்போமே. – சூரி