சரணம் சரணம் சரணம் எனக்குன்

பல்லவி

சரணம், சரணம், சரணம் எனக்குன்

தயைபுரியும், என்பரனே.

அனுபல்லவி

மரணத்தின் பெலன் அழித்துயிர்த்த என்

மன்னா, ஓ சன்னா! – சரணம்

சரணங்கள்

1. தரணிதனில் வந் தவதரித்த தற்

பரனே, எனக்காக-வலு

மரணம் அடைந்தும், உயிர்த்தெழுந்த தென்

மகிமை, நித்திய பெருமை. – சரணம்

2. சுரர்கள் போற்றும் பரனே, உனக்குத்

துரோகியான எனக்கு-நீயே

இரவு பகல் என் குறைவு நீக்க, உண்

டேது நலம் என்மீது – சரணம்

3. தப்பின ஆடதற் கொத்த அடியேனைத்

தானே வந்து தேட;-உனக்

கெப்படிச் சித்தம் உண்டானதிவ் வற்பனுக்

கற்புதமாம் முடி சூட. – சரணம்

4. எவ்வித நன்மைக்குங் காரணனே, உனை

ஏழை அடியேனே-பற்றி

இவ் வுலகத்தில் எவ்வேளையும் போற்றவே

இரங்காய், எனக் கிரங்காய் – சரணம்