பொன்னகர் பயணம் போகும் புண்ணியர்களே – மகிமை
என்னவென்றுரைக்க வல்லோர் யாருமில்லையே
உன்னத சுதனுக் கேதும் ஒப்புமை யுண்டோ – அவர்
தன்னுதிரந் தந்து கொண்ட தன்மை யருமை
லாசருக் கழுத கண்ணீர் நம்முடையதே – அவர்
நேசமார்பில் சாய்ந்து கொள்ளும் நித்திரையிதே
வந்தழைத்துப் போயென்னோடு வைப்பே னென்றவர் – இன்று
வந்தழைத்துப் போகுமேன்மை மாந்தருக் குண்டோ
மண்ணினா லுண்டான வுடல் மண்ணேயாயினும் – யேசு
தன்னுரு வோடே எழுப்பும் சத்தியம் இதே
கண்ணீர் துடைத்தெம்மை யாற்றும் கர்த்தரருகில் – சென்றோர்
நண்ணியே ஜீவகனி யுண் டின்னல் நீங்குவார்
ஆட்டுக்குட்டியானவர் சிங்காசனங் கண்டு – புதுப்
பாட்டுக்கள் பாடும் சுத்தர் கூட்டமடைந்தார்
கர்த்தருக் குள்ளே மரிப்போர் பாக்கிய ரென்று – சொல்லும்
உத்தம் வேதத்தின் உண்மை உன்னத மல்லோ