நித்திய கன்மலை எனக்காய்

பல்லவி

நித்திய கன்மலை எனக்காய்ப்-பிளந்தது

நேயமாய் மறைந்துய்குவேன்

சரணங்கள்

1. சுத்த உதிரமும் நீரும் வடிந்தது,

தூயன் விலாவினின்று;-அதால்

சுத்தமடைந்து பாவக்குற்றம் நீங்கிச்

சுகமாக வாழ்வேனே. – நித்திய

2. என்றன் கிரியைகளால் தேவ நீதிக்கு

ஈடு நான் செய்வதில்லை;-தினம்

சிந்துகினிங் கண்ணீர், ஏதேது செய்கினும்,

தீங்கு செய்வதில்லை – நித்திய

3. கொண்டுவரக் கையிலொன்று மில்லை, உன்

குருசுடன்தான் ஒன்றினேன்;-குருதி

கொண்டு கழுவி உடுத்திப் பெலனருள்,

கோவே; அல்லாது துய்ந்திடேன் – நித்திய

4. ஜீவனிருக்கையில், சாவில் கண் மூடுகையில்,

தெரியாவுலகிற் செல்கையில்,-ஒளி

மேவு பத்ராசன் மீதுனைக் காண்கையில்

விரைந்துனில் மறைந்துய்குவேன் – நித்திய