நேசபரனைத் துதிப்பாய் ஓ நெஞ்சமே

பல்லவி

நேசபரனைத் துதிப்பாய், ஓ நெஞ்சமே!

அனுபல்லவி

தாசன் புவியோரில் மா நீசனென்னைப்பிடித்த

மோசம் நிவிர்த்தி செய்த யேசுக்ருபாசமுத்ர – நேச

சரணங்கள்

1. மரணம் பிடித்துமென்னை வல்லவன் விடுத்தார்;

வலிய பாதாளம் நின்றே மகிமையா யெடுத்தார்,

சரணமென்றே புது உயிர்தனைக் கொடுத்தார்;

சத்ரு எனக்குச் சேதம் புரியாது தடுத்தார். – நேச

2. பாதக னெனக்குண்டோ கொஞ்சமும் பாத்திரம்?

பரனருள் நன்மைக் கிப்பாவி எம்மாத்திரம்?

தீதன் ருசித்த நலம் அன்பு மா காத்திரம்,

செப்புவேன் இங்குமங்கும் எனியனின் தோத்திரம். – நேச

3. அடியனுக்கவர் செய்த அன்புரைத்தாமோ?

ஆயிரம் நாவினால் சொல்வது போமோ?

இடிதனைத் தாங்கிட மனிதரா லாமோ?

இயேசெனைத் தாங்கையில் என்னுயிர் போமோ? – நேச

4. உள்ளும் புறம்புமான எந்த வில்லங்கம்

உலகிலெனக்கு வரும்? எவ்விதப் பங்கம்

தள்ளியே காத்திடும் தகும் யூதா சிங்கம்,

தாரணியினில் தனக்கிணையிலாத் தங்கம். – நேச