கவலை வைக்காதே மகனே நீ

Verse

கவலை வைக்காதே

பல்லவி

கவலை வைக்காதே, மகனே, நீ

கவலை வைக்காதே.

அனுபல்லவி

கவலைவைத்திந்த உலகை – நாடி

அபலமான வரனந்தங் – கோடி – கவலை

Verse

சரணங்கள்

Verse

1. பெற்ற பிதா நமக்கொன்று,-அவர்க்

குற்ற செல்வம் நமக்குண்டு,

உத்தம வேலை கைக்கொண்டு-செய்ய

உனக்கென்ன குறையுண்டு? – கவலை

Verse

2. என்ன நான் புசிப்பேனின்று-நாளை

என்ன நான் குடிப்பேனென்று

இன்னும் வீண்கவலைகொண்டு-தினம்

ஏங்கிறாய் எப்பலனுண்டு? – கவலை

Verse

3. காகங்களை நோக்கிப்பாரு-நல்ல

களஞ்சியமுண்டோ? வேறு

தாகம் பசிக்கவைக்காரு-இரை

தருகிறாரென்று கூறு. – கவலை

Verse

4. புல்லும் பூண்டும் காட்டில் வளரும்-பிழைப்

பூட்டுவ ராரென்று கழறும்,

பொல்லாக் கவலையாற்றழலும்-மனம்

பொறுமையில்லாமல் அலறும். – கவலை

Verse

5. உடையின் கவலையாலே-மனம்

உடையுமே பல வேளை,

முடியுமோ உந்தனாலே-அல்ல

முற்றுமது பிதாவேலை. – கவலை

Verse

6. கானகலீலிப் பூப்போலே-கன

ஞானி சாலமோன் தன் மேலே

பூணவில்லையாகையாலே-பிதா

புல்லுக்குடுத்து மாப்போலே. – கவலை

Verse

7. கவலைப்பட்டோர் முழம் கூட்டும்-நரன்

காசினியிலுண்டோ? காட்டும்

குவலயமெல்லாம் போற்றும்-இயேசு

கோமான் திருமொழிகேட்டும். – கவலை