கனம் கனம் பராபரன்

பல்லவி

கனம், கனம் பராபரன் கருணையின் குமாரனே

தினம்! தினம் கீர்த்தனம்; ஜெயம்! ஜெயம்! ஸ்தோத்திரம்

சரணங்கள்

1. வனந்தனிலே மானிடர் வருந்தின பாதகம் அற

கனிந்து நமதாண்டவர் கடுந்துயரம் பூண்டனர். – கனம்

2.அண்ணாவும் காய்பாவுமாய் அடர்ந்த சங்கம் யாவரும்

இன்னா ஞாயங் கூறியே எதிர்த்து, தீர்ப்பதிட்டனர். – கனம்

3.ஞாய சங்க மீதிலே நாதனைச் சினந்தொரு

தீய பாவிதான் அவர் திரு முகத்தறைந்தனன். – கனம்

4. ஆகடியமாக முக் காட திட்டிராவெல்லாம்

ஏகனைப் பரிகாசமாய் ஈனர் குட்டவும் செய்தார்.- கனம்

5. கைச்சரசம் பண்ணினார்; காவல் மீதிருத்தினார்

அச்சமற்ற கந்தையாய் அநேக தூஷணன் சொன்னார். – கனம்

6. சங்க மீதிரண்டு பொய்ச்சாட்சிகள் எழுந்து

பங்கமான தோதினும், பரிந்து கேட்டிருந்தனர்.

7. பெத்தரிக்கமாகவே பேதுரு அப்போஸ்தலன்

சத்தியங்கள் பண்ணியே தான் மறுதலித்தனன்

8. கஸ்தியதுறச் சொல்லி, கனன் றெழுந்து ஆரியன்

வஸ்திரம் கிழித்துமே, மரணத் தீர்ப்பியற்றினன்