இப்போது நேச நாதா தலை சாய்த்து

1. இப்போது, நேச நாதா, தலை சாய்த்து

தெளிந்த அறிவோடு ஆவியை

ஒப்புவித்தீர் பிதாவின் கரமீது:

பொங்க நெஞ்சம் மூச்சற்றொடுங்கிற்றே

2. சாமட்டும் சாந்தமாய் என் துக்கபாரம்

நீர் தாங்கி மனதார மரித்தீர்:

உம் சாவில் பெலன் ஊற்றே, ஆவியையும்

அமைதலாய்த் தந்தைக்குக்கொப்புவித்தீர்

3. நல் மீட்பரே, சாவிருள் என்னை சூழ்ந்து

மரண அவஸ்தை உண்டாகையில்,

தொய்யும் ஆவியில் சமாதானம் ஈந்து

ஒளி உண்டாக்கும் அச்சராவினில்.