அப்பா தயாள குணாநந்த மோனந்த வேதா பொல்லா

அப்பா தயாள குணாநந்த மோனந்த வேதா பொல்லா

இப்பாரில் காய்பாமுன் ஏகினீரோ ஏசுநாதா

குற்றம் சுமத்தப் பொய்ச் சாட்சிகளைத் தேடினாரோ

செற்றலர் எல்லாம் திரண்டேகமாய்க் கூடினாரோ

கன்னம் அதைத்ததோ கண்கள் சிவந்தவோ சுவாமீ -பொறி

மின்னிக் கலங்கி, விசனம் உற்றீரோ நன் னேமி

மெய்யான சாட்சி இட்டையனே சொன்ன உம் மீதே – தீயர்

பொய்யான சாட்சி இட்டையோ, சுமத்தினார் தீதே

என் கட்டைநீக்கிஈடேற்ற வாதைக்குள்ளானீரோ – உம்மைப்

பின் கட்டாய்க் கட்டி பிலாத்திடங்கொண்டு போனாரோ

இத்தனை பாடுகள் நீர் பட்ட தென்கொடும் பாவமே – என்றன்

கர்த்தனே உன் மீதில் வந்ததையோ தேவ கோபமே

நீர்பட்ட பாட்டைப்போல் ஆர் பட்டுத்தாங்குவார் தேவே – பல

கார்பட்ட நெஞ்சமும் சீர்பட்டுப் போகுமே கோவே