அன்பே ! அன்பே ! அன்பே !

அன்பே ! அன்பே ! அன்பே !

ஆருயிர் உறவே

ஆனந்தம் ! ஆனந்தமே !

1. ஒருநாள் உம் தயை கண்டேனையா

அந்நாளென்னை வெறுத்தேனையா

உம்தயை பெரிதையா – என் மேல்

உம் தயை பெரிதையா — அன்பே

2. பரலோகத்தின் அருமைப் பொருளே ,

நரலோகரி லன்பேனையா ?

ஆழம் அறிவேனோ – அன்பின்

ஆழம் அறிவேனோ — அன்பே

3. அலைந்தேன் பலநாள் உமையுமறியா

மறந்தே திரிந்த துரோகியை

அணைத்தீர் அன்பாலே – எனையும்

அணைத்தீர் அன்பாலே — அன்பே

4. பூலோகத்தின் பொருளில் மகிமை

அழியும் புல்லின் பூவைப் போல

வாடாதே ஐயா – அன்பு

வாடாதே ஐயா — அன்பே

5. இப்பாரினில் உம் அன்பின் இனிமை

இயம்பற் கியலாதாகில் யான்

இசைக்கவும் எளிதாமோ – பரத்தில்

இசைக்கவும் எளிதாமொ — அன்பே