உம்மையல்லாமல் நான் யாரை நம்புவேன்

உம்மையல்லாமல் நான் யாரை நம்புவேன்

உம்மையல்லாமல் நான் யாரை நேசிப்பேன்

உம்மிடம் இல்லாமல் நான் எங்கே போவேன்

அன்பின் நாயகரே.. கன்மலையானவரே

எனக்காய் சிலுவையிலே ஜீவன் தந்தவரே

கன்மலையானவரே அன்பின் நாயகரே

எனக்காய் சிலுவையிலே ஜீவன் தந்தவரே

நானோ மரண இருளின்

பள்ளத்தாக்கில் நடக்கும்போதேல்லாம்

உமது கோலும் தடியும்

என்னை தேற்றி அழகாய் நடத்திடுதே (2)

என்னை காயப்படுத்தி ஒடுக்க நினைத்த

மனிதர்கள் மத்தியிலே

எந்தன் கரத்தை பிடித்து

முத்தம் செய்து மார்பில் அனைத்தவரே.. (2)

பலநூறு முறை உம்மை மறந்து

தூரம் போனாலும்

என்னை தேடிவந்து மீட்டுக்கொண்ட

அன்பின் அரவணைப்பே (2)

மானது நீரோடை கண்டு

வாஞ்சிப்பதுபோலே

என் ஆத்தும உம் சமூகம் நாடி

வாஞ்சிக்க செய்திடும் (2)