ஆத்துமா கர்த்தரைத் துதிக்கின்றதே

பல்லவி

ஆத்துமா கர்த்தரைத் துதிக்கின்றதே,-என்றன்

ஆவியும் அவரில் களிக்கின்றதே,-இதோ!

அனுபல்லவி

நேர்த்தியாய்ப் பாடுவேன், நிதங்கனிந்தே எந்தன்

பார்த்திப னுட பதந் தினம்பணிந்தே.-இதோ! – ஆத்துமா

சரணங்கள்

1. அடிமையின் தாழ்மையைப் பார்த்தாரே,-என்னை

அனைவரும் பாக்கிய ளென்பாரே,

முடிவில்லா மகிமை செய்தாரே,-பல

முடையவர் பரிசுத்தர் என்பாரே.-இதோ! – ஆத்துமா

2. பயப்படும் பத்தருக் கிரங்குகிறார்,-நரர்

பார்த்திடப் பெருஞ்செயல் புரிகின்றார்;

உயர்த்திடு நரர்களைச் சிதறடிப்பார்,-தன்னை

உகந்தவர் தாழ்ந்திடில் உயர்த்துகின்றார்.-இதோ! – ஆத்துமா

3. முற்பிதாக் களுக்கவர் சொன்னதுபோல்-அந்த

முனியாபி ராமுட ஜனமதன்பால்,

நட்புடன் நினைவொடு நல்லிசரேல்-அவன்

நலம்பெற ஆதரித் தார்மறவேல்.-இதோ! – ஆத்துமா