ஆண்டவனே கிருபைகூராய்

பல்லவி

ஆண்டவனே கிருபை கூராய்-எனக்

காதாரம் உன்றனின் பாதாரவிந்தம்

அனுபல்லவி

மீண்டெனின்மேல் தயை பூண்டருள் நாதா

ஈண்டுனின் தாள்பணிந்தேன் திருப்பாதா! – ஆண்

சரணங்கள்

1. துர்க்குணத்தி லுருவானேன்,-பொல்லாத்

தோஷியாய்ப் பேயவன் தோழனாய்ப் போனேன்,

நற்குண மென்னில்நான் காணேன்,-நித்ய

நாச மரண நரகுக்குள்ளானேன்,

சற்குண மன்பு தயைமிகு தேவா!

தாவிப் பிடித்தேனான் மேவிநீ காவா! – ஆண்

2. பாவ ஊற்றெனதுள்ளம் மெய்யே,-பாவம்

பாய்வழி யென்செவி வாய் கண் கால் கையே,

நோவென்னைப் பிசித்ததென் ஐயே!-எனை

நோக்கி யுலகுசொல்லும் ஆறுதல் பொய்யே,

ஏவை புத்திரனழு தேங்கல் நோக்காயோ?

என்பாவச் சேற்றை விட்டென்னை தூக்காயோ? – ஆண்

3. சாபத்துக்காளாய்ப் போனேன்,-சீனாய்த்

தன்னிடி குமுறலின் சத்தங்கேட்டேனே,

கோபத்தின் தீயைக்கண்டேனே,-தேவ

கோஷ்ட முணர்ந்தே கலக்கமுற்றேனே,

ஆபத்தில் நீ என் அடைக்கலம் தஞ்சம்,

ஐயையோ எங்கோடும் என் ஏழைநெஞ்சம் – ஆண்

4. பாடெனக்காய்ப் பட்டாயன்றோ?-என்றன்

பத்தாநின்சாவு நான் சாவதற்கென்றோ?

கேடென்னில் நிற்பதும் நன்றோ?-என்னைக்

கேளாதிருக்க உன்றன் மனங்குன்றோ?

நாடறியப் பாடு பட்டுயிர் தந்தாய்,

நம்பினபேர்க்கா யுயிர்தங்கு சென்றாய். – ஆண்